Eerstmol heff ik mien Mudder anropen, as ik dat niee Asterix-Heft op Plattdütsch leest heff. Se wuss ok eers nich, wat "Deerten" und "Maten" sünd. Aver de Nabers, bavenan Tante Manda, wussen Bescheed. Tiere sünd dat und goode Kameroden, seggt se. Tante Manda is achuntachentig Johr old un dat kann je eentlich nich dat Publikum sien vun't Öller her, wat de Asterix-Översetter sik wünscht hebbt. Dat "Amidaan" datsülve is wi Oonmacht, heff ik ok eers ut disse Comic lehrt. Na jo, nu wüllt wi mol nich so püttjerig sien un enkelte Wörder verhackstücken, denn "De Törn för nix" is een eenzige Vergnögen. Je wieder man leest, je spaaßiger ward dat.

Keen Fraag, ik weer böös niescherig, wudenig de dat nu makt harrn. Jüss "Die Odyssee", so heet de hochdütsche Utgaav, hebbt se utsöcht. Dor kummt een vun mien leevsten Billers ut all Asterix-Hefte wat dat gifft vör: Obelix bört dat Kamel dör de Wüste un dat ward seekrank. Dat is ok de Grund, worum se dit Heft in een plattdütsche Fassong bröcht hebbt: De Gallier sünd op hoge See und sodennig kamen dor 'n Masse Wörder vun de Seelüüd vör. Un weil de meisten Lüüd, de Platt snacken, neeg bi de Küst wahnen, hett de Verlag sik dacht: Dat paßt. Een beten schaad is dat, denn de Hefte, de na 1977 rutkamen sünd, sünd nich mehr ganz so plietsch wi de dorvör. De Texter Rene Goscinny is doormols storben und sien Kolleeg, de Teekner Albert Uderzo hett alleen wiedermakt. Annersum is dat je jüss de Schangs, witzigere Spräkblaasen to schrieven - op Platt.

Veer Mannslüüd - wat harrn de 'n Masse Käuh melken kunnt in den Tied! - weern doorto nödig. Un all sünd se studeerte un kultiveerte Lüüd: Bi't Ohnsorg-Theater hebbt Peter Nissen und Hartmut Cyriaks de Laden schmedden, de kenn' Heidi Kabel - wenn dat man nix is. Nu sünd se bi't Radio. Reinhard Goltz hett al een Nokixel (lees dat mul rüchwaarts) mit plattdütsche Schimpwörter makt und Jürgen Ruge is Germanist (latiensch: een, de sik mit dütsche Spraak un Böker utkennt).

(9216 byte) Asterix

Wörder hebbt se utbrödet - du glövst dat nich. Du schmittst di eenfach weg vör Lachen bi't Leesen, wenn dor tom Biespill steiht: Bickbeernmoos ("Warenbestand" op Hochdütsch - langwieliger geiht dat doch nich, nich?). So as mien Mudder fröher immer sä: "Pack dien Bickbeern tohopen un kumm in de Fööt", wenn ik to School schull.

Wunnerbore Schnacks hebbt se sik infallen laten. Manch een mol warn se bald to Dichters: "Ach harr ik lütten Stackel bloots 'n lütten Stachel." Ok de in een Comic so wichtigen Utroope sünd op Plattdütsche umgniedelt: "Puuh" - dat wöörn wi ni nich seggen - ward to "Bääh", un mit "Rumms!" statt "Boing!" ward 'n Schipp entert. Doof find ik, dat de fleegende Postbüdel "Airbus" heet. Dat is bestimmt 'n ordentlige Weeswark ween, de richdigen Wörder to söken.